Bugün Günlerden Hüzün

Yüreğimin en masum duygularının sona erdiği, gönül hanemdeki yaprakların teker teker solup yere düştüğü gün işte bugün.....Bugünü tarihten silseler bugüne rüya deseler bugün hiç olmadı deseler ya da bugününü ve dününü hafızandan sonsuza dek sileceğiz deseler tek bir söz bile konuşmadan yola devam ederim. Koskoca bir sandıkla ayrılıyorum yarım kalan bir masaldan.Sandığımın içine bir tutam kolu kanadı kırık hatıralar, bir tutam acı, bir tutam da ümit yükledim gidiyorum...Dönüp arkama bakmadan gitsem diyorum içimdeki bitmek bilmeyen şefkat, bitmek bilmeyen sevgi ve sadakat boynumu bir deve gibi büküyor... Şimdi yaşadıklarımdan bana kalanlar, titreyen ellerimle yorgun bakışlarım..."Bir gün ben de güvercinler gibi yeniden uçup kanatlanabilir miyim?" diyorum içimden....Ürkek güvercin oldu senin haylaz çalıkuşun anne!...Saç uçlarına kadar kırıldı!..Meğer kendimden geçmişim insanlara değer verirken..Meğersem kendimi unutmuşum yaşarken..İnsanoğlunun vefa ikliminden uzaklaşacağını unutarak huzur dolu hülya'lara dalmışım nefes nefese tatlı bir telaşe ile koşarken...acı bir sille ile uyandım bu rüyadan. Dün değil bugün anladım bugün de kendimi bulamadım..Şimdilerde kendimi bulsam yarın bir kez daha böylesine yanmayacağım ve böylesine güvenmeyeceğim..Bunca duyguların katili benim sırrım olsun.Bir gün bu dünya aleminden göçersem bu sır ile dirilip mahşer günü haykıracağım....Yağmur yağdığında çıkan rengarenk gökkuşağım, sığındığım dualarım vardı..Rengi soldu gökyüzümün sanki heyecanı kalmadı nefes alışlarımın.Bir gün dünyaya yeniden gelsem bir daha asla dediklerim var benim.Bir de iyi ki dediklerim..İyikilerime tutunarak teselli buluyor emekliyorum ve tekrar koşa koşa yürüyeceğim günlerin hayalini kuruyorum...

Yenilenen Umutlarla...