13 Ağustos 2016 Cumartesi


ARKADAŞ....

Şanar Yurdatapan ne kadar da güzel en masum haliyle ifade etmiş hikayesinin kahramanını;       
 Bir gün, bir gün birbirimizden ayrı düşsek bile
            Biliyorum, hiçbir zaman ayrı değil yollarımız
            Ve aynı yolda yürüdükçe
            Gün gelir ellerimiz yine dostça birleşir
            Ayrılsak bile kopamayız.


Eskide mi kaldı samimi dostluklar bilemem ama şimdileri sorarsanız pek de bir değeri kalmadı insanın. Değil Dostumuzu, annemizi ve kendi öz kardeşimizi hoyratça kırar incitir olduk. Dostça birleşen el sayısı neredeyse yok denecek kadar az. Nereden estiyse bu rüzgar; kin ve nefret tohumları ekti tarlalarımıza.Her birimiz sonra sonra ektiğimizi biçer olduk.Yavaş yavaş hırs bürüdü gözlerimizi. Bencillik sularında kindarca yüzmeye başladık. Canımızın her yanışında bir canı yakarak rahatlamaya çalışmak alışkanlık haline geldi. En alçakçası da herkesi kendisi gibi sanan insanlar, yaşı da yaktılar kurunun yanında....masum kalpleri de kırdılar, döktüler. Halbuki en güzel derman affetmekti. Mevlana gibi sarıp sarmalamak, anlamak, düşeni kaldırmak, merhamet etmekti. Ivırıyla zıvırıyla her haliyle "eyvallah" deyip kabullenmekti insanı. Tahammül etmekti çünkü fedakarlık. "Olmasın o ta içten gülen gözlerde yaş" nakaratını mırıldanabilmekti bir ömür boyu. Kim olursa olsun hatta hiç tanımadığın insanın gözlerinin içinin gülmesine sevinmekti insanlık. Bir karıncayı bile incitmeden yol almak olmalıydı gayemiz. Sonra yere binlerce kez düşse de  bir insan, "haydi tut elimden! birlikte kalkalım" deyip sırtını sıvazlayabilmekti kardeşlik. Böylesine güzel düşünceleri taşıyabilen melek ruhlu sadık bir dosta sahipseniz hiç durmayın şükranlarınızı sunun önce Allah'a sonra da arkadaşınıza. Size siz olduğunuz için değer veren ve size mutluluk veren insanı ne olursa olsun terketmeyin. Kainat denge üzerine kurulu sevgili dostlarım dengeyi asla şaşırmayın.Tüm sevdiklerinizi dengeli sevin aksi halde gönül terazinizin zinciri kırılır tüm duygularınız yere dökülür.Kimsenin hatta düşmanımın bile hayalleri yere düşmesin. Bilirim ki düşen her hayal yüreğe sızı bırakıyor. Sızlamasın kimsenin yüreği, sızlamasın yüreklerimiz,yürekleri ve bilhassa da sevgili dostum senin yüreğin....

4 yorum:

  1. ..Öylece kaldın.
    Baktılar sana , baktılar...
    Ama , yüreğini bir türlü göremediler !

    YanıtlaSil
  2. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  3. guzel bir yazi olmus, ozellikle son kismi...

    YanıtlaSil